Efteling Museum
De ingang van het Efteling Museum aan het Anton Pieckplein
De ingang van het Efteling Museum aan het Anton Pieckplein
Locatie Marerijk
Type museum
Bouwer Efteling
Ontwerp Robert-Jaap Jansen e.a.
Geopend 17 dec 2003, officiële opening 1 apr 2004
Verhaal Bets en Toon
Muziek fragmenten Efteling-muziek en -geluid
Aantal inversies 0
Opvolger van In de Bonte Harlekyn, bankwerkerij werkplaats WOD en electro
Attracties

Het Efteling Museum is een museum over de geschiedenis van de Efteling gelegen in het Marerijk aan het Anton Pieckplein. Het museum bestaat uit drie expositieruimtes, waaronder het Wonder Depot met een vaste collectie en één ruimte met een jaarlijks wisselende expositie. Oud-medewerkers van de Efteling zijn er gastheer en -vrouw.

Het museum is een initiatief van de EftelinGouwen en werd onder de projectnaam Het Gouwe Ouwe Efteling Museum ontwikkeld. Op 1 april 2004 werd het officieel geopend door de fictieve museumbeheerder Toon. Het Efteling Museum werd ingericht door Robert-Jaap Jansen en wordt beheerd door archivaris Gerrie van Dongen. De wisselende tentoonstellingen worden gemaakt door Karin Koppelmans, Gerrie van Dongen, Robert-Jaap Jansen en eventueel medewerkers van Eftelings eigen decoratie-afdeling.

Omschrijving

Ligging aan het Anton Pieckplein
De Wonderbaarlijke Tas van Bets

Het Efteling Museum is via twee kanten te betreden, en als de binnenplaats geopend is zelfs drie. Wie via de hoofdingang aan het plein met de waterpomp gaat ziet in de vensters links van de ingang De Wonderbaarlijke Tas van Bets uitgestald aan een bord in de vorm van een schild, vastgehouden door een hand uit het bord. Daarboven staat de spreuk:

Hoe klein of groot het ook was,
Het paste allemaal in deze tas...

Daarnaast is een pamflet aan het raam bevestigd waarop het verhaal van Toon en Bets te lezen is.

In den Bonte Versamelingh

De huiskamer van Toon en Bets

Het televisietoestel in de voorkamer

Eenmaal binnen sta je midden in een lieflijk kleine huiskamer. Aan de linkerkant brandt een potkacheltje en staan de met etiketten beplakte potten met theezakjes en koffiebonen keurig op de planken, terwijl aan de rechterkant een televisietoestel uit vroeger tijden de aandacht opeist. Het toestel laat oude tv-fragmenten zien uit de Efteling-geschiedenis, waaronder het in publicaties vaak aangehaalde fragment van Ton van de Ven die bij Willem Duys over zijn Spookslot mag vertellen en commercials uit de jaren tachtig. Wanneer het toestel zichzelf uitschakelt, begint de radio in de hoek van de ruimte te spelen en kunnen we radio-fragmenten, speeches bij belangrijke gebeurtenissen en het aloude Efteling-lied beluisteren.

Behalve de televisie en radio zijn hier ook nog twee vitrinekasten te vinden met allerlei Efteling-knipsels en -souvenirs. Veelal beeldjes, speldjes, theelepels, tegeltjes, maar ook wat materiaal uit de kasten van de voorloper van het museum, het Rariteitenkabinet. Aan de wanden zijn ook interessante zaken te vinden, waaronder een oorkonde van het afscheid van oud-medewerker J. van der Linden.

Expositieruimte

De expositieruimte in 2009

Via de klapdeurtjes door 'de bedstee van Toon en Bets' belanden we in een donkere intieme ruimte met bordeauxrode muren en een kroonlijst langs het plafond. Deze ruimte wordt gebruikt voor de verschillende tentoonstellingen die per seizoen wisselen. Voor de meeste tentoonstellingen worden grote panelen en informatieborden aan de wanden gehangen en zijn achter in de ruimte videofragmenten te bekijken die door een beamer groot op de muur worden geprojecteerd. Voorin treffen we nog een vitrinekast, waarin de attributen te zien zijn van de expositie.

Tussenruimte

In de ruimte hiernaast zijn aan de wanden verschillende schetsen en ontwerptekeningen van verschillende Efteling-ontwerpers ingelijst. Kleine bordjes naast de tekeningen geven informatie over wat het moet voorstellen. Vanuit het plafond schijnen kleine spotjes hun warme licht over de lijsten aan de muren. Sinds 31 mei 2017 bestaat de collectie uit zevenentwintig ontwerpen van elf ontwerpers: Van Anton Pieck en Ton van de Ven zijn er van ieder zes ontwerpen te vinden, drie voor Henny Knoet, Sander de Bruijn en Karel Willemen en van Jeroen Verheij, Michel den Dulk, Pim-Martijn Sanders, Robert-Jaap Jansen en Alessio Castellani is per ontwerper één tekening te bekijken. Van Ronald Donkers is een technische tekening gebruikt.

De tussenruimte met vitrinekasten in 2009

In het midden van deze ruimte staan twee lage kasten opgesteld, met kubusvormige glazen stolpen. Hierin zijn voorwerpen te vinden met een thema. Zo hebben er langspeelplaten, brochures en fotobokjes en attributen uit de horeca tentoongesteld gelegen. Momenteel zijn dit foto's die bezoekers hebben ingestuurd.

Tovertafel vol geschiedenis

Bezoekers bij de tovertafel

Tussen de vitrines en het Wonder Depot is de Tovertafel vol geschiedenis te vinden, een interactieve plattegrond op een multi-touchscherm geproduceerd door het bedrijf Mr. Beam uit Utrecht. Bezoekers kunnen onderwerpen aantikken en verschuiven op een plattegrond van de Wereld van de Efteling, waarop het attractiepark, hotel, Bosrijk en Loonsche Land aangegeven staan. De tovertafel wordt aangestuurd door een computerkast die zich onder de tafel bevindt.

Veel elementen op de plattegrond zijn geanimeerd: alle zichtbare voertuigen van attracties in de openlucht bewegen zich voort, de Halve Maan schommelt, de Pagode stijgt, draait en daalt en dieren als de raven van Raveleijn en de gekleurde duiven op het Herautenplein vliegen rond.

Tovertafel vol geschiedenis

Bij attracties en sprookjes staan perkamentrolletjes afgebeeld. Eenmaal aangetikt opent het perkament zich en kan er door feiten en gegevens gescrold worden, alsmede een collectie oude foto's, bouwfoto's en ontwerptekeningen.

Op de plattegrond bevinden zich drie ringen die over het scherm bewogen kunnen worden. De 'videoring' toont een filmfragment als deze over een pictogram wordt geplaatst dat eerst gevonden moet worden. Met de 'audioring' zijn geluidsfragmenten te ontdekken. De 'tijdring' geeft aan waar een attractie te stond die niet langer in het park te vinden is. De geopende perkamenten kunnen weer weggetikt worden maar de drie ringen staan altijd op het scherm. De ringen en perkamenten zijn wel weg te duwen door ze tegen elkaar aan te schuiven.

Het onderzoekswerk voor de tafel is verricht door Gerrie van Dongen en Axel van der Ende, schrijfwerk door Karin Koppelmans, montage van videobeelden door de afdeling Media, technisch werk en projectleiding door Ruud van Alphen en zijn collega's en ontwerp door Stefan Versleeuwen en Robert-Jaap Jansen. [1]

De collectie in de tussenruimte die hierboven omschreven staat behoort tot de expositie 65 jaar Efteling. Deze tentoonstelling, die op 31 mei 2017 werd geopend, is momenteel te bezichtigen.

Wonder Depot

Het bord boven de ingang van het Wonder Depot
Een greep uit het 'assortiment'

Het Wonder Depot is de derde ruimte van het Efteling Museum en is te bereiken bij het doorlopen van de hierboven genoemde route, of via de achterzijde van het museum, waar de naam met grote letters op een bord staat aangegeven. Wie via de achterzijde naar binnen komt ziet een rijm tegen een houten wand, wat de achterkant van een vitrinekast is:

Wees welkom in het Wonder Depot.
Al wat u hier aanschouwen mag,
heeft een wondermooi verleden.
't Werd stevig voor u opgepoetst,
want 't had soms flink geleden.
Oud-medewerkers zijn uw gastheer,
dat is met goede reden.
Hun liefde voor de Efteling,
leeft verder tot op heden.

Links van dit rijm hangt een groot plakkaat van een schrijvende kabouter, aangeboden door de EftelinGouwen op 31 mei 2002 ter ere van het 50-jarig bestaan van het park.

In deze ruimte, ontworpen door Robert-Jaap Jansen en Sander de Bruijn. treffen we de spullen die Bets volgens het verhaal achter het museum zou hebben verstopt. In vitrines, in schappen aan de wanden, op kasten en planken en zelfs tegen het plafond zien we een enorme collectie van zaken die ooit dienst hebben gedaan als onderdeel van de Efteling, zoals oude borden, mallen en beelden. De inrichting heeft wel wat weg van een rariteitenkabinet.

De opzet en ook de naam zijn gebaseerd op wat in de museumwereld een open depot genoemd wordt: het tentoonstellen van objecten uit de breedte van de verzameling zonder dat daar per se een thema of veel context en uitleg bij gegeven wordt. Hiermee is de ruimte een goed contrast en een goede aanvulling op de twee eerdere, thematisch ingerichte ruimtes en biedt het de mogelijkheid om simpelweg leuke of interessante objecten neer te zetten zonder dat deze per se een onderling verband hoeven te hebben.

Automatische Informateur

Voor meer informatie, zie Automatische Informateur

De Sprekende Plattegrond in 2017

Tegen een lege wand van het Wonder Depot staat de Automatische Informateur, ook wel Sprekende Plattegrond; een grote plattegrond, voorzien van gesproken tekst met knipperende lampjes, die van 1961 tot 1974 gebruikt werd in het park. In 2007 en 2017 werd de plattegrond grondig gerestaureerd. Er kan gekozen worden voor vier talen, waarbij de Nederlandse tekst is ingesproken door Wieteke van Dort en de Duitstalige versie ingesproken is door Ton van de Ven.

Verborgen ruimte

Ontoegankelijke hoek met elektrospullen op een werkbank en een kariatide van de voormalige Smulpaap

Links achter in het Wonder Depot bevinden zich twee gesloten deuren, achter welke nog een ruimte met allerlei Eftelingprullaria bevindt. In deze voor bezoekers niet toegankelijke ruimte staan onder andere een hoop borden, een grote aansturingskast van het Spookslot en een groot audiosporen-apparaat. Het achterste gedeelte dient als restauratieatelier, waar een werkbank, verf en ander bouwmateriaal staan. De ruimte biedt ook toegang tot het gedeelte van het Efteling Museum dat alleen toegankelijk is voor de EftelinGouwen.

Vitrines

Vitrine in het museum

In het Wonder Depot staan twee grote vitrines, waarvan de eerste bestaat uit een grote kast met verschillende schappen. De schappen zijn gevuld met enkele ornamenten en een aantal authentieke voorwerpen, waaronder het melkmeisje-bordje, een kikker van de Kikkerfontein en het bord van spiegeltje-aan-de-wand uit het oude Sprookjesmuseum.

De tweede vitrine staat er recht tegenover en is opgebouwd uit drie kasten, waarvan twee volledig opgevuld worden door een paspop met ouderwetse personeelskleding. De middelste kast bestaat uit een aantal schappen, waarop enkele ouderwetse audiosporen en andere apparaten te zien zijn. Verder staat er onder een stolp een fraai muizenbeeld dat in 1993 een geschenk was van Euro Disney bij het winnen van de Applause Award (in 1992); het oorspronkelijke hoofd van de wolf inclusief oude techniek; de oude heks uit Hans en Grietje, de oude Kindervreugd-beelden en verschillende kleinere ornamenten. Boven de vitrinekasten staan een heel aantal authentieke beelden en grotere voorwerpen. Aan het plafond hangt een krokodil uit Fata Morgana en een dienstfiets van omroeper Kees Wartenberg.

Rechts naast de tweede vitrine staat nog een kleinere stolpvormige vitrine. Deze werd in 2007 geplaatst om een miniatuur van een stoomcarrousel te bevatten, een leuk stukje huisvlijt dat verder weinig met de Efteling te maken had. De miniatuur verdween in 2011, in de vitrine staan sindsdien willekeurige voorwerpen uitgestald.

Beeldenwand

De schappen in het Wonder Depot

De rechter wand van het Wonder Depot bestaat uit schappen met allerlei hoofden en handen van Eftelingfiguren. Verschillende mallen en afgietsels van bekende figuren uit het park zijn hier te vinden - sommige in oude en duidelijk gebruikte staat, andere onbeschadigd om opnieuw afgemald te kunnen worden. De onderste schap loopt over in een afgezet podiumpje, waarop grotere attributen staan: een zwartbaardige Fakir, een 'blote' animatronic uit Fata Morgana, een elfje, een ouderwets schuitje, drie dieren van de dierenmolen, de originele mal van Baby Gijs, de deurkabouter uit de Kabouterboom en een ongeschilderde versie van Kogeloog.

Onder het podium waar de grotere attributen staan uitgestald is een geïllustreerde tijdlijn te vinden van de geschiedenis van het park, gelijk aan de tijdlijn die als poster bij het boek Zijn we d'r al? zat, maar met de toevoeging van de vijf jaren sinds het uitkomen van het boek.

Kantine

Ontmoetingsruimte

In het pand van het museum zit tevens een kleine personeelskantine en twee ontmoetingsruimtes voor de EftelinGouwen.

Binnenplaats

De museumtuin

Aan de noordzijde van het pand heeft het Efteling Museum een binnenplaats, aan twee kanten ommuurd zodat deze afgescheiden is van het Anton Pieckplein.

In 2008 was deze binnenplaats voor het eerst toegankelijk voor de reguliere bezoeker tijdens de tentoonstelling 50 jaar 'De Tuinman en de Fakir'‎ en werden hier diverse tulpensoorten geëxposeerd. Sindsdien staan op zonnige dagen in het voorjaar en de zomer de nooddeuren van het museum vaak open om toegang te bieden tot de binnenplaats, waar nog steeds veel bloemen opgesteld staan temidden van houtsnippers en een fonteinornament. Ook staan er enkele bistrotafeltjes.

Ondanks dat er duidelijk aandacht besteed wordt aan de flora op de binnenplaats, schudt deze plek zijn oorspronkelijke 'achter de schermen'-karakter niet echt af, door de aanwezigheid van nooduitgang, bergingen, grove tegels en de ongepleisterde bakstenen muren van het museumgebouw.

Geschiedenis

Bewaren van oude spullen

Al in de jaren zeventig zagen medewerkers van de afdeling Decoratie & Vormgeving met lede ogen aan hoe ongebruikte of vervangen Efteling-attributen werden vernietigd of zelfs door het eigen personeel mee naar huis werden genomen.

Het zijn met name oud-Eftelingmedewerker Theo Hochwald en zijn toenmalige chef Sjef van Puijenbroek van de eerdergenoemde decoratieafdeling geweest, die zich hebben ingespannen om het vele materiaal voor de toekomst te bewaren. Het vertrek van de heer Hochwald in 1983, wegens het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd, alsmede het vroegtijdig overlijden van de heer Van Puijenbroek enkele jaren later, hebben ertoe geleid dat veel van het door hen verzamelde materiaal uiteindelijk buiten het park terecht is gekomen.

In 1989 berichtte het Brabants Dagblad over een particulier initiatief voor de bouw van een Efteling-museum op de voormalige locatie van de tennisbanen (tegenwoordig PandaDroom). Efteling-directeur Ruud de Clercq zag dat toen niet zitten. In een reactie op dit initiatief stelde hij dat de bezoeker liever naar nieuwe attracties komt kijken in plaats van naar een museum met oude spullen.

De aanzet tot een eigen museum

In 1992 was er voor één jaartje toch zo'n museumpje vol oude spullen; de tentoonstelling Rariteitenkabinet, ter ere van het 40-jarig bestaan van het park. Deze expositie van Efteling-curiosa liet de geschiedenis van het park op een manier zien die nog nooit was vertoond en die dan ook een grote indruk achter liet bij velen. Het was voor het eerst dat het park op een uitgebreide manier terugblikte op haar eigen roemrijke verleden, zonder dat te doen door enkel tekeningen en ontwerpen te tonen van Anton Pieck, al was zijn werk natuurlijk nog steeds in grote mate aanwezig. Sindsdien is er de vraag gekomen naar een vaste locatie in het park voor een dergelijke expositie, net zoals het vluchtige jubileumboek Mam, een duppie voor de kip? de hoop vestigde dat het gouden jubileum vergezeld zou gaan met het uitbrengen van een dik koffietabelboek, vol foto’s, tekeningen, ontwerpen, triviakennis en natuurlijk de complete geschiedenis, ingebonden en met een harde kaft.

In januari 2001 opende op de begaande grond van het Efteling Hotel een –let wel– permanente tentoonstelling van Anton Pieck-ontwerpen, waarbij vele voor het eerst publiekelijk te zien waren. De geruchten over de opening van een echt museum voor het jubileumjaar 2002 doken daarna al snel de kop op en spraken over een gezamenlijke opening met de laatste grote attractie van Ton van de Ven. Later kwamen ook combinaties met het Efteling Theater of PandaDroom ter sprake. Uiteindelijk werd het gerucht versterkt toen er plannen kwamen om een speciaal nieuw Piecks huisje in het Marerijk te bouwen, waarin het museum zich zou huisvesten.

De realisatie van het museum is bijzonder. Niet omdat een ontwerper of (creatief-)directeur voor de komst ervan heeft gezorgd, maar de vele smeekbedes van liefhebbers uit alle lagen van de bevolking hier de oorzaak van lijken te zijn. Op 31 mei 2001 gaf parkdirecteur Olaf Vugts tijdens een interview voor Omroep Brabant-radio antwoord op de vraag naar een echt Efteling-museum. Hij bevestigde dat het gebouwd zou worden in Marerijk en thematisch aan zou sluiten bij de nostalgische sprookjessfeer van Anton Pieck en Ton van de Ven. Vugts: "Wij hebben ontzettend veel zelf in huis. Oude foto's, maar ook oude parkmaterialen. We hebben bijvoorbeeld de eerste fakir uit het Sprookjesbos bewaard en oude ornamenten en paarden van de carrousel." Vugts sprak over een speciale tentoonstelling voor het gouden jubileum, om daarna een permanent Efteling-museum te openen in een speciaal gebouw. "Mogelijk is dat gebouw volgend jaar al klaar," lichtte Vugts nader toe, "maar het moet zeker in 2003 in gebruik zijn."

Het jubileumjaar legde de aandacht meer dan ooit te voren op de parkgeschiedenis. Het dikke koffietabelboek waar liefhebbers en trouwe bezoekers om vroegen kwam uit in de vorm van de Kroniek van een Sprookje, een drie kwartier durende televisiedocumentaire toonde veel nooit vertoond beeldmateriaal en de jubileumtentoonstelling waar Olaf Vugts in het interview over sprak kwam er in In de Bonte Harlekyn, aan het oude Anton Pieckplein. De tentoonstelling was een chaotische bende van vooral veel animatronic-onderdelen, afgedankte beschadigde ornamenten en veel borden en lijsten van uitvergrote ontwerpen, foto’s, plattegronden en wegwijzers. Grootste kritiek op de tentoonstelling was dan ook de wanorde waarmee alles was neergezet en het gebrek aan medewerkers in de buurt, want meermaals werden objecten gestolen.

Het nieuwe Anton Pieckplein

Aan het einde van de Winter Efteling 2002-2003 werd er begonnen aan de bouw van het nieuwe Anton Pieckplein. Eén van de onderdelen van dit nieuwe plein moest het Efteling Museum worden, maar lange tijd is het onduidelijk geweest hoe de Efteling dit wilde gaan verwezenlijken. De ruimte van de jubileumtentoonstelling leek een optie, maar ook kon er gekozen worden om een nieuw bouwwerk te laten verrijzen in deze uithoek van het park. Ook over de invulling van het museum was niet veel duidelijk.

Dat het er zou komen, zoveel was wel zeker. De Efteling riep (oud-)medewerkers begin 2003 op om hun zolders af te struinen, op zoek naar interessante pronkstukken voor in het toekomstige museum. Het park zelf wist onder andere de oudste stroomtransformator te redden van de sloop, om zo onderdeel te worden van de collectie. In juni 2003 meldde personeelsblad Efteldingen dat het Efteling Museum, hier het Wonder Depot genoemd, waarschijnlijk open moest gaan aan het eind van het jaar:

In het Wonder Depot komen geheimzinnige Efteling-attributen, bestaande uit tekeningen, voorwerpen en foto's, plotseling tot leven! Verder is er een tentoonstelling te zien over het verleden, heden en de toekomst van de Efteling. Het Wonder Depot wordt beheerd door conservators die de geschiedenis van het park als hun eigen broekzak kennen. Vutters en gepensioneerden hebben zich namelijk spontaan voor die taak aangemeld.

Met de ingebruikname van de werkplaatsen in het Gildehuys in 1998 werden de technische werkplaatsen van de afdeling Electro en Werktuigbouwkunde, grenzend aan In de Bonte Harlekyn, overbodig. Het deel aan de zijde van de Dubbele Laan werd gebruikt als kantine voor de EftelinGouwen en een repetieruimte voor leden van Shantykoor Ahoi, de rest stond tijdenlang leeg. Met de zoektocht voor uitbreiding van het museum werd besloten de werkplaatsen te gebruiken. In de 'verborgen ruimte' achterin het Wonder Depot zijn nog een aantal overblijfselen van de werkplaatsen te zien.

De opening

De opening van het Efteling Museum

Pas in december 2003 werd duidelijk hoe het museum vorm kreeg. In de laatste weken van deze maand werd de voormalige Bonte Harlekyn, waar het museum dus toch uiteindelijk gehuisvest werd, opengesteld als een soort avantpremière. Hoewel nog niet alles gereed was en men de projector nog stond af te stellen waarop achterelkaar de commercials uit de jaren 80 werden getoond, waren de tentoonstellingsruimtes van het museum al te bezoeken.

De officiële opening volgde op 1 april 2004. Op de openingsdag van een seizoen met verder weinig noemenswaardig nieuws, was om klokslag 14.00 uur het Anton Pieckplein gevuld met vele Efteling-coryfeeën en oud-medewerkers. Na een toespraak van algemeen directeur Ronald van der Zijl, bijgestaan door Toon, een figuur uit het verhaal dat voor het museum bedacht is, werden de deuren geopend en kon men één voor één naar binnen. Binnen werd het een drukke bedoening van ontwerpers, techneuten en dergelijke. Wie als Efteling-fan wel eens geperst zou willen zitten tussen een koffie drinkende Henny Knoet en Ton van de Ven had vandaag de kans.

Eerdere tentonstellingen en uitstallingen

Sinds de opening van het Efteling Museum hebben zich verschillende tentoonstellingen plaatsgevonden in de expositieruimte, maar ook bijvoorbeeld informatie en tekeningen aan de wanden en de invulling van de vitrines zijn in de loop der jaren aangepast. Hier volgt een overzicht van zaken die in het verleden in het Efteling Museum te zien waren.

Tentoonstellingen

De tentoonstellingen die in de expositieruimte gehouden zijn:

Foto Jaar Naam Aanleiding en onderwerp Bestaat uit
Tentoonstelling2005.jpg 2005 200 jaar Hans Christian Andersen Naar aanleiding van het Hans Christian Andersen-jaar. O.a. ontwerpen voor de sprookjes van Andersen in het Sprookjesbos.
Expo2006python.jpg 2006 25 jaar Sensatie in de Efteling‎ Thrill-rides. N.a.v. het vijfentwintigjarig bestaan van de Python. O.a. ontwerpen, foto's en historisch beeldmateriaal van de Python, Halve Maen, Piraña, Bob, Pegasus en Vogel Rok.
Expo2007kast.jpg 2007 Van Poppenkast tot Theater‎ Expositie over het live-entertainment en evenementen in de Efteling. O.a. kostuums, ontwerpen, foto's, posters en historisch beeldmateriaal.
Fakir6.jpg 2008 50 jaar 'De Tuinman en de Fakir'‎ N.a.v. het vijftig jarig bestaan van de Fakir. Naast het sprookje ook aandacht voor o.a. tulpen en Indische muziek.
Exporuimte.jpg 2009 en 2010 Er heeft er één Honger Hoera Hoera N.a.v. vijftig jaar Holle Bolle Gijs. O.a. ontwerpen, foto's en informatie over alle Gijzen in en zelfs buiten de Efteling.
Pieckexpo2011.jpg 2011 Anton Pieck-tentoonstelling (2011) Simpele tentoonstelling over Anton Pieck. Enkele bekende werken en informatie over zijn bijdrage aan de Efteling.
Tentoonstelling-overzicht.jpg 2012 - 2016 60 jaar Efteling N.a.v. het diamanten jubileum van de Efteling en in lijn met de documentaire en het boek Zijn we d'r al?. Voornamelijk veel historische foto's en geluidsfragmenten.
Fabstuexpo1.jpg 2016 - heden 50 jaar... Maanlichte Nachten N.a.v. gouden jubileum De Indische Waterlelies. Vitrine vol memorabilia, geluidsmateriaal in loop, video en informatiepanelen.


Tijdlijn

Op de muren van de tentoonstellingsruimte in het Efteling Museum was van 2004 tot 2011 een beknopte tijdlijn te vinden

In de eerste tentoonstellingsruimte van het museum was van 2004 tot 2011, ongeacht de tentoonstelling, een beknopte lijst van attracties op chronologische volgorde, gerangschikt op jaartal, langs de kolommen tegen de muren te vinden. Hier kon een aardig idee worden opgedaan van hoe de geschiedenis van de Efteling in elkaar steekt, maar zonder context en daarom hier en daar verwarrend (bijvoorbeeld het noemen van het Kinderspoor bij zowel het jaar 1954 als 2000). De lijst verdween toen in 2011 de ruimte overschilderd werd. In 2017 werd een nieuwe geïllustreerde tijdlijn aangebracht in het Wonder Depot.

Ingelijste ontwerpen

Vanaf de opening in 2004 tot het 65-jarig jubileum op 31 mei 2017 hingen er uitsluitend tekeningen van Anton Pieck en Ton van de Ven in de tussenruimte. Met de klok mee:

Vitrines

Invulling van de twee vitrines in de tussenruimte:

Sprookjeskabinet

Het sprookjeskabinet en de vitrinekast van 2005 tot en met 2017 in het Efteling Museum

Het sprookjeskabinet was een tentoonstellingskast met attributen uit een aantal sprookjes, oorspronkelijk geplaatst in het voormalige Sprookjesmuseum aan het Herautenplein. Deze objecten werden in het Efteling Museum in een glazen vitrine opgesteld, maar later werd ook de oorspronkelijke kast in de tussenruimte geplaatst en konden alle voorwerpen inclusief bordjes met teksten en illustraties van Anton Pieck weer bekeken worden zoals deze bedoeld waren.

In 2005 volgde vanwege het Hans Christian Andersen-jaar ook de vitrine met de onzichtbare kleren van de keizer uit het Sprookjesmuseum. De gehele kast was leeg, op een hangende houten kledinghanger na, met daaronder een bordje met de tekst "De onzichtbare kleren van de keizer" in gotische letters. Het bordje werd bij de opening van de uitbeelding in het Sprookjesbos in 2012 het bordje vervangen door een nieuw exemplaar, waar op een goudkleurig plaatje het destijds gebruikte logo met de tekst "De Nieuwe Kleren Van De Keizer" in schoonschrift staat gedrukt.

Beide attributen uit het Sprookjesmuseum moesten in mei 2017 plaats maken voor de Tovertafel en zijn momenteel helaas niet meer in de Efteling te bezichtigen.

Toon en Bets

In de traditie van het park, draagt het Efteling Museum een eigen sprookje met zich mee. Het gaat over Toon en Bets, een echtpaar dat jarenlang woonde in de Efteling. Toon werkte daarbij in het park, terwijl Bets de verzamelaar was die alle spulletjes in haar tas meenam.

Hoe klein of groot het ook was,
Het verdween allemaal in haar tas...

Haar tas was namelijk een hele bijzondere, waarin ze echt alles stiekem kon verstoppen dat ze maar vond. Dit zorgde ervoor dat er een ruimte achter de bedstee moest worden gebouwd, waar alle spullen opgeborgen konden worden. Maar Bets’ verzamelwoede nam te grote vormen aan. Zo kwam het dat op een gegeven moment Toon er niet meer tegen kon. Hij wilde alle spullen uit het zicht verbergen en bouwde daarom voor Bets het Wonderdepot, een geheime plek waar alles veilig opgeborgen lag.

Op een dag keerde Bets niet terug van haar dagelijkse wandeling door het Sprookjesbos, enkel haar handtas werd daar nog gevonden. Toon besloot daarbij om de hele collectie openbaar te maken, zodat alle Efteling-bezoekers er van zouden kunnen genieten en kunnen ondervinden hoe de jaren ook aan de Efteling zijn voorbijgegaan.

In de vitrine achter het raam links van de ingang van de Bonte Versamelingh is ‘De Wonderbaarlijke Tas van Bets’ te zien, met een korte versie van het verhaal.


Verwijzingen
  1. LinkedIn-pagina Frieke Hazendonk (31 mei 2017)