Ruud de Clercq
Ruudclerqc.jpg
De Clercq in 1986
Volledige naam Rudy Gustaaf de Clercq
Geboren 7 jan 1941
In dienst 1986
Uit dienst 1988
Beroep(en) algemeen directeur
Bekend als algemeen directeur
Personen

ir. R.G. (Ruud) de Clercq (Terneuzen, 7 januari 1941) heeft van 1 februari 1986 tot 1 oktober 1988 de functie vervuld van algemeen directeur.

Hij studeerde bouwkunde en ging na zijn studie aan de slag als projectleider woningbouwindustrie. Hij heeft deelprojecten geleid voor toeristisch Scheveningen, waarna hij zich meer ging bezighouden met recreatie-woningbouw.

Directeur van de Efteling

Hij kwam bij de Efteling binnen via een headhunter, die de opdracht had gekregen iemand te zoeken met ervaring in recreatie-woningbouw vanwege het opkomende plan voor een meerdaagse verblijfsaccommodatie. Tijdens zijn directeurschap werd inderdaad het plan De Wereld van de Efteling gepresenteerd, alhoewel dat uiteindelijk niet tot uitvoering is gekomen.

Niettemin was De Clercq ook verantwoordelijk voor de opening van Fata Morgana, de komst van de Pagode en Monsieur Cannibale en de voorbereidingen van Villa Volta.

De Clercq volgde Herman ten Bruggencate op, en was de eerste nieuwe directeur nadat de Efteling in 1985 een BV werd. De Clercq voelde zich in zijn functie vrij beslissingen te nemen en het stichtingsbestuur was gewend in iedere beslissing inspraak te krijgen: het zorgde voor verschillende aanvaringen tussen directie en bestuur. Eind 1987, met de totstandkoming van een voorloper van Villa Volta, kreeg De Clercq problemen met het stichtingsbestuur omdat hij niet voldoende zou communiceren. Samen met zijn managementteam had hij besloten tot de bouw van Villa Volta, waarop het stichtingsbestuur, dat sterk tegen de plannen van de 'kermisattractie' Villa Volta was, zich gepasseerd voelde. De Clercqs plan Efteling España wordt door stichtingsvoorzitter Gé Rieter van tafel geveegd. Hetzelfde geldt voor het ver-ontwikkelde Cosmo Science Center. Wanneer De Clercq zich hard maakt voor het plan wordt hij teruggefloten door het stichtingsbestuur. Uiteindelijk loopt zijn dienstverband op dit project stuk. De Clercq liet zich verschillende keren openlijk uit over de interne problemen en verschillen van inzicht met de stichting.

De Clercq bij Carnaval Festival

Een aantal weken voor zijn ontslag zegt een anonieme medewerker in De Telegraaf:[1]

De Clercq legde afgelopen zondag nog tijdens een drumbandconcours in de Efteling de nadruk op de grootse toekomstplannen. In een toespraak zinspeelde hij op interne problemen en vergeleek de attracties Langnek en de Vliegende Tempel. De eerste, het aloude visitekaartje van het park kwam niet meer boven de bomen uit. De vliegende tempel daarentegen, door De Clercq binnengehaald, wel.

Zijn ontslag wordt in de media uitgebreid besproken en meermaals in verband gebracht met het vertrek van drie managers tijdens zijn dienstperiode: Olaf Vugts vertrok naar Hellendoorn, Cees Kikstra vertrok naar Vendorado en Marc Taminiau werd ontslagen.

In 1989 laat interim-directeur Herman ten Bruggencate zich kritisch uit over de gevaren koers onder De Clercq:[2]

Het wordt tijd dat de Efteling weer met beide benen op de grond komt te staan en terugkeert naar haar oorsprong: sprookjes, nostalgie en Pieck. Daarmee heeft de Efteling zich zo lang ze bestaat, weten te onderscheiden van andere attractieparken. Dat eigene moet in de toekomst weer gaan spreken. De voorgenomen investeringen van ruim 300 miljoen gulden zouden onwaarschijnlijke bezoekersaantallen vergen die nooit gehaald kunnen worden. Onze markt heeft die potentie gewoon niet. De mogelijkheden zijn overschat. De plannen uit 1983/1984 waren gericht op een vermeerdering van het aantal bezoekers met een half miljoen tot maximaal drie miljoen. Dat is niet reëel. Maar de filosofie, het principe van de plannen is overeind gebleven.

Dolfinarium en Hellendoorn

Ruud de Clercq in 2008

Hij ging na zijn afscheid bij de Efteling aan het werk als directeur van Dolfinarium Harderwijk en Avonturenpark Hellendoorn. De eerste deed hij flink deed groeien in bezoekersaantallen, van 300 duizend naar 1,2 miljoen, maar het resultaat van Hellendoorn was minder succesvol. Beide verkocht hij in 2001 aan Grévin, waarbij Hellendoorn een schuldenlast van 10 miljoen euro droeg. Uiteindelijk wordt door de Rabobank via een schimmige constructie Hellendoorn schuldenvrij aan Grévin doorgeschoven, en worden de schulden op het conto van De Clercq geschreven. Na jaren procederen wint De Clercq uiteindelijk een zaak van de Rabobank.[3]

Omdat hij in Nederland niet meer aan de slag kwam gooide hij het roer om en besloot in 2004 wijnboer te worden in Zuid-Afrika. Begin 2011 werd hij geïnterviewd door De Vijf Zintuigen.[4]


Verwijzingen
  1. 'Directeur van De Efteling uit functie', De Telegraaf, 6 september 1988
  2. 'De Efteling gaat luchtkastelen afbreken', Brabants Dagblad, 14 januari 1989
  3. de Volkskrant: Rabo verliest zaak-Hellendoorn, 10 mei 2011
  4. De Vijf Zintuigen: Interview Ruud de Clercq, 26 mei 2011