Oude Tuffer
Tufferoud1984.jpg
De Oude Tuffer
Locatie Ruigrijk
Type Rondrit in T-fordjes
Bouwer MACK Rides
Ontwerp Ton van de Ven, Henny Knoet
Geopend 14 april 1984
Thema Oud-Hollands
Kosten ƒ 2 miljoen[1]
Hoogste snelheid 6,5 km/u
Baanlengte 540 meter
Ritduur 6 minuten
Capaciteit 1200 per uur
Attracties
Afbeelding van D'Oude Tuffer in een reclamekrantje van de Efteling, uit 1984

D'Oude Tuffer is een attractie in Ruigrijk, waarin bezoekers in T-Fordjes gezeten een parcours afleggen. De attractie opende in 1984.

D'Oude Tuffer (ook wel: De Oude Tuffer) is gelegen in het meest noord-oostelijke stukje van Ruigrijk, en wordt alleen door het naastgelegen spoor van de Stoomtrein en een slootje gescheiden van de parkgrens aan de Horst. De attractie neemt zo'n 1700 vierkante meter aan ruimte in beslag.

D'Oude Tuffer is een echte van-de-plank-attractie, afkomstig uit de catalogus van fabrikant MACK Rides. De attractie is een variant op de vele soortgelijke oldtimer-banen die wereldwijd in talloze parken te vinden zijn, sinds William F. Mangels in het tweede decennium van de twintigste eeuw de 'coney-car' voor Coney Island ontwikkelde. In dit attractietype worden autootjes middels een sleepcontact (ook wel bekend van modelspoorbanen) langs een smalle metalen rails geleid.

In de Efteling tuffen zeventien T-Fords met elektrische motoren in drie verschillende kleuren (geel, blauw en rood) met een snelheid van 6,5 kilometer per uur over een parcours van zo'n 580 meter lang. De capaciteit van de attractie ligt in het gunstigste geval rond 1200 bezoekers per uur.

Er geldt geen leeftijds- of lengterestrictie voor D'Oude Tuffer, wat de attractie bijzonder geschikt maakt voor families met jonge kinderen, ook omdat bezoekertjes op de voorbank van een autootje een beetje met de weg mee kunnen sturen - iets dat bij peuters doorgaans garant staat voor flink wat jolijt.

Ingang van D'Oude Tuffer
Bord in de wachtrij van D'Oude Tuffer: sturen verplicht!
'Automobiel Reparateur', naast het traject van D'Oude Tuffer
Onderweg naar de schuur in D'Oude Tuffer
Publiciteitsfoto uit de jaren tachtig


Omschrijving

Het entreegebouwtje is opgetrokken in een klassiek Pieckse stijl. Boven de ingang vinden we een door ornamenten van vleugels en krullen omgeven klok, en daar onder een bord met de tekst "De Oude Tufferbaan". Links van de entrée staat een bijbehorend gebouwtje met het opschrift 'Automobiel Reparateur', waar de T-Fords indien nodig worden onderhouden en waar ook een kantine gevestigd is.

Eenmaal onder het poortje door vinden we een piepkleine meandering die uitkomt op het instapperronnetje. Een parkmedewerker laat maximaal vier bezoekers per keer plaatsnemen en sluit de autootjes af met kettingen.

De rit duurt in principe krap zes minuten en voert bezoekers langs allerhande grasveldjes, bloemperken, heuveltjes en tamelijk willekeurig rondgestrooide landbouwwerktuigen. Op de route liggen vier bruggetjes en op ongeveer één derde van de route rij je eenmaal heen, eenmaal terug door een soort boerderijschuurtje, vol met stoffige spullen. Hier vind je ook een grote houten dorsmachine van Ködel & Böhm, een Duitse fabrikant van dorsmachines (via diverse overnames nu onderdeel van Deutz-Fahr[2]). Aan het einde van de rit rij je nog tweemaal onder een overkapping door, en vaak is dit ook plek waar je als bezoeker de meeste tijd in de attractie doorbrengt, aangezien de autootjes zich hier vaak ophopen.

Na het parcours te hebben afgelegd keren de autootjes weer terug naar het perron, waar een parkmedewerker de bezoekers laat uitstappen.

Geschiedenis

D'Oude Tuffer werd geopend op de eerste dag van het seizoen 1984, 14 april. Die dag gingen Carnaval Festival en de Polka Marina eveneens open voor publiek, waarmee de jongste bezoekertjes van het park in één klap van drie zeer kindvriendelijke attracties werden voorzien. D'Oude Tuffer en de Polka Marina werden bewust aan het Oosterpark toegevoegd, dat tot op dat moment werd gedomineerd door de Halve Maen en de Python. Op die manier probeerde men wat meer evenwicht in het attractie-aanbod van dit deel van het park te brengen.[3]

D'Oude Tuffer werd in november 2009 voorzien van nieuwe rails

Ton van de Ven was verantwoordelijk voor het ontwerp van het entreegebouw, Henny Knoet voor de verschillende elementen langs de baan.

In 1998 werd de attractie extra beveiligd met kettingen en ijzeren staven langs de portieren, camerabewaking en een omroepinstallatie. In 2001 werden er op de drie passagiersplaatsen van alle tuffers nepsturen gemonteerd, waarschijnlijk om de allerkleinste bezoekers ook een rij-ervaring te gunnen.

In de Winter Efteling van 2002/2003 transformeerde D'Oude Tuffer in Langlaufbaan ’t Hijgend Hert, tegenwoordig in de winterperiode te vinden op het parcours van het Kinderspoor.

In de herfst van 2009 werd D'Oude Tuffer door het Bredase bedrijf ETW voorzien van nieuwe rails.

Het Oude Tuffer-rijbewijs uit 1993

Wetenswaardigheden

  • Tussen 1993 en 1997 werden er speciale rijbewijzen uitgedeeld aan bezoekertjes van de attractie. Ter gelegenheid van het vijftigjarige bestaan van het park in 2002 keerde dit gebruik voor heel eventjes terug.
  • De attractie sloot jarenlang zodra de zon onder was, maar niet alleen om te voorkomen dat jongelui halverwege de rit in de donkere bosjes langs het traject glippen! De autootjes blijven middels sensoren op een vaste afstand van elkaar en wanneer het te donker is kunnen de wagens elkaar niet meer 'zien'. Vanaf 2014 is dit ondervangen door de baan op de zomeravonden te verlichten.
  • In het Engels wordt deze Eftelingattractie soms "Tin Lizzies" genoemd: een bekende bijnaam voor de T-Fords.
  • Hoewel een bordje op het perron aangeeft dat sturen verplicht is, is het niet zo dat het autootje van de rails af raakt wanneer bezoekers niet meesturen. De rit wordt er hoogstens een beetje hortend en stotend van. De baan is zo ontworpen dat het stuur in sommige bochten wordt gecorrigeerd.
  • In maart 2010 waren er op een T-Ford die ter decoratie in de laatste lus van het parcours staat gedurende korte tijd bordjes te vinden met de tekst 'Mari 25 jaar Efteling': een verwijzing naar een jubilaris in het team van de Technische Dienst.


Verwijzingen
  1. 'De Efteling groeit door', de Arbeiderspers, 14-04-1984
  2. deutz-fahr.com
  3. Henk vanden Diepstraten: 'De Efteling/Kroniek van een Sprookje' (2002), Tirion, pag. 133