Casa Caracol gezien vanaf de Piraña
Drukte op het oude terras van de Casa Caracol in 2010
De Casa Caracol in 1999
De Casa Caracol in 1988
Ontwerptekening restyling
Verbouwing in volle gang
Casa heden ten dage

Casa Caracol is een horecapunt op het Pirañaplein in het Anderrijk. Achter het horecapunt ligt een groot beschaduwd terras boven het water van de voormalige Kanovijver. Het horecapunt heeft een divers aanbod aan wraps, warme panini, fair-trade lekkernijen en verschillende warme en koude dranken.

Casa is Spaans voor huis, Caracol is de naam van een grote oude Mayastad in Belize, die van 1200 v.Chr. tot 1050 n.Chr. bewoond werd. In de twintigste eeuw werden er veel opgravingen verricht. Caracol is Spaans voor slak, en meer algemeen spiraalvormig; waarschijnlijk verwijst de naam van de stad hiermee naar diens toevoerwegen.

Omschrijving

De moderne Casa Caracol is een uitbundig en zomers horecapunt. Het kleine gebouwtje is aan alle kanten voorzien van luifels zodat het geheel groter aandoet dan het is. In het midden bevindt zich een torentje, bedekt met grove steenstructuur en bovenop een bel. Op de toren is het logo van de Casa Caracol afgebeeld: een zogeheten Mayakalender met daarboven de naam van het horecapunt.

De voorzijde van het gebouw aan het Pirañaplein wordt niet meer gebruikt anders dan als in- en uitgang. Aan de linkerzijkant bevindt zich een breed overkapt uitgiftegedeelte, waar de gast zelf zijn keuze kan maken om die vervolgens af te rekenen bij de kassa. Achter deze balie bevindt zich nog een ruimte om de gerechten klaar te maken, en onder het gebouwtje is een kelder aanwezig voor opslag. Het assortiment is deels Latijns-Amerikaans, met pittige wraps, en drankjes als virgin mojito en flesjes Corona-bier. Niettemin zijn er ook meer westerse snacks zoals panini en muffins, en dranken als versgeperste sappen en koffie verkrijgbaar.

Rondom de achter- en zijkanten van het gebouwtje strekt zich een groot overdekt vlonderterras uit met uitzichten op de voormalige Kanovijver. Midden in het terras is een boom geplaatst in een speciaal gebouwde plantenbak onder de vlonder. Aan de rechterzijde wordt het terras begrensd door het transformatorhuisje van de Piraña, links sluit het Inca Gijs in. Aan de achterzijde van het terras ligt een aanlegsteiger met twee decoratieve boten, gevuld met fruit.

Geschiedenis

Het gebouwtje is is sinds 1983 bij de Piraña te vinden en werd door Ton van de Ven geheel gethematiseerd in de stijl van die attractie, gebruikmakend van het 'less is more'-paradigma: een simpel lemen huisje met een klein torentje met daarin een deur en twee uitgifteramen aan de voorzijde. Rondom zijn de kenmerkende uitstekende ankerbalken te zien. Links ernaast plaatste hij een bijbehorende Holle Bolle Gijs: Inca Gijs.

Tot 1994 was het een horecapunt met barbecue, waarbij pluimpjes rook onderuit de toren van de Casa vlogen. Het assortiment bestond uit o.a. braadworstjes en hamburgers.[1] In 1994 veranderde het in een souvenirwinkeltje onder de naam Casa Caracol,[2] waarvan het assortiment bestond uit Mexicaanse souvenirs, zoals poncho's en sombrero's. Dit winkeltje kreeg de naam 'Casa Caracol', maar heeft korte tijd ook vreemd genoeg 'De Piratenshop' geheten.

Na enkele jaren zelfs volledig gesloten te zijn, wordt het in 2000 verbouwd tot Mexicaans horecapunt, met bijbehorend terras aan de voorzijde op het Pirañaplein. Het assortiment dat werd verkocht vanuit de twee ramen aan de voorzijde was uniek binnen de Efteling; behalve een klein aanbod aan alcoholische versnaperingen verkocht men hier ook hartige wraps en warme nachochips met pittige saus, geheel in overeenstemming met het Latijns-Amerikaanse Piraña-thema. Het horecapunt was echter alleen op drukke dagen geopend.

Vanaf september 2010 werd er gewerkt aan een restyling van de Casa Carasol. Op 18 november 2010 diende de Efteling een vergunningaanvraag in met daarop een extra terras en een vlonder boven het water; in december werd begonnen met de bouw daarvan. Aan de waterkant van de Casa werd een groot houten overdekt vlonderterras gelegd boven het water. Het nieuwe uitgifteluik, waar je langs kunt lopen voor je zelfbediening, kwam aan de linkerzijde van de Casa Caracol en de oude uitgifteramen aan de voorzijde bleven gesloten. De toren van het gebouwtje werd bedekt met grove steenstructuur en het nieuwe logo van de Casa Caracol, een grote bel werd op het torentje geplaatst en de dakrand werd gedecoreerd met tientallen gekleurde potten. Vanaf de toren werden een aantal waslijnen gehangen met daaraan tientallen bonte kleedjes met Mexicaanse motiefjes.

Op 13 maart 2011 opende de Casa Caracol met het nieuwe uiterlijk en een nieuw assortiment aan wraps, hot panini's en fair-trade lekkernijen. De nieuwe Casa Caracol werd ontworpen door Creneau International (interieur en exterieur) en Karel Willemen (omgeving en roeibootjes) in samenwerking met ontwerpcoördinator Annette Vishers.[3] De restyling kreeg een stormachtige ontvangst: alhoewel het overdekte terras en de ruimere openingstijden gewaardeerd werden, was er veel kritiek op het overgethematiseerde ontwerp met veel tierelantijnen, potten, kleedjes en clichébeelden, dat in sterk contrast stond met het veel ingetogener en pseudo-realistische ontwerp van Van de Ven.

Aan de achterzijde van het terras werd een aanlegsteiger gebouwd. Het was de bedoeling dat hier roeiboten zouden komen waarmee je kon varen op de voormalige Kanovijver. Op de plattegrond van 2011 werd de Roeivijver aldaar zelfs aangekondigd als nieuwe attractie. Tot op heden zijn er echter slechts twee decoratieve boten verschenen.


Verwijzingen
  1. PBC-video Efteling 1988, videoband nummer 8
  2. Gniletfe: 'De Efteling in jaartallen'
  3. Eftelist: Uitbreiding Casa Caracol