Anton Pieck en Peter Reijnders bij de Dansende Dolfijn, 1965

De Dansende Dolfijn was een attractie in het Sprookjesbos van 1964 tot 1970, waar een vis in een bassin rondjes zwom in een golvende beweging en daarbij water spoot. Het geheel werd begeleid door een instrumentale versie van "Moon River" van Henry Mancini. De attractie werd al snel vervangen door het beeld van de Zeemeermin. De attractie was technisch bedacht door Peter Reijnders en ontworpen door Anton Pieck.

Geschiedenis

Nadat de Liefdesbron, die zich nabij de Speelweide bevond het veld moest ruimen wegens technische problemen, werd gezocht naar een nieuwe toepassing van het decortje met het Cupido-beeldje. Peter Reijnders bedacht een eenvoudige scène voor in het midden van het Sprookjesbos waarbij een vis rondjes zou zwemmen.

Wie nog graag een vis in de Efteling wil zien die rondjes zwemt kan terecht bij de Wensbron.

Het mysterie en de mythe

De Dansende Dolfijn op de Automatische Informateur

Lange tijd werd de Dansende Dolfijn gezien als een mythe onder de Efteling-liefhebbers. Het tafereel heeft dan ook maar kort in het park gestaan en voor lange tijd waren er ook geen tot weinig afbeeldingen of filmbeelden van beschikbaar. In enkele publicaties van het park wordt wel, kort en bondig, over de Dolfijn gesproken. Zo vertelt Bob Venmans enthousiast in het boekje Het Sprookje van de Efteling uit 1962:

Van de ene verbazing val je in de andere, want om de volgende bocht zit Langnek uit het sprookje 'De zes dienaars', die zijn ogen spiedend rond laat gaan terwijl hij zijn hoofd hoog boven de bomen uitsteekt. Langs een prachtig fonteinbassin, waarin de Dansende Dolfijn zijn capriolen uitvoert, bereiken we het huisje van de grootmoeder van Roodkapje.

Volgens Venmans zou de route dus destijds lopen van Langnek, langs de Dolfijn, richting Roodkapje. Mogelijk is die route in de loop der jaren verlegd, maar waarschijnlijker maakt Venmans hier gewoon een foutje. De rest van de route loopt in zijn beschrijving namelijk wel zoals nu en de Dolfijn was, net als de Zeemeermin nu, vanaf het sluipweggetje te zien tussen Langnek en Roodkapje.

De Dansende Dolfijn in de Peter Reijnders-film Ontspanningspark De Efteling, anno 1969

Curieuzer is echter het feit dat Venmans al in 1962 over de Dolfijn spreekt, want Kroniek van een Sprookje noemt het op pagina 67 als de nieuwe attractie van 1964:

Stilstaan doet de Efteling in 1964 echter ook niet. In dit jaar neemt het park een aantal kleinere attracties in gebruik, zoals de Dansende Dolfijn in het Sprookjesbos, die waterfiguren spuit op muziek van 'Old man river'.

Het zou kunnen dat Venmans een attractie beschreef die ten tijde van publicatie nog 'in planning' was. De website Gniletfe, een betrouwbare bron met nuttige jaartallenoverzicht, geeft zelfs al 1961 aan als openingsjaar, met het 'Jaartallenoverzicht Efteling verzamelaar' als mysterieuze bron. Toch wordt de Kroniek beschouwd als de meeste betrouwbare bron voor het openingsjaar van de Dolfijn, omdat in het boek een getuigenverklaring is opgenomen. Hans de Rooy vertelt op pagina 92:

Zo'n verhaal is ook te vertellen over de beweging die de Dansende Dolfijn moest maken. Deze attractie, die nu niet meer in het park staat, moest op de maat van de muziek in een golvende beweging zijn rondjes maken. Om de snelheid van de rondjes te bepalen, moest ik in het Kleuterbad gaan staan met een modeldolfijn aan touwtjes. Anton Pieck stond op de kant het liedje te neuriën, terwijl ik langzaam ronddraaide in een golvende beweging. Toen het tempo goed was, werd dat getimed. Wij hebben die draaisnelheid later ingebracht in de echte Dolfijn.

De Kroniek maakt daarbij een fout met de muziek, want in de film Ontspanningspark De Efteling, anno 1969 van Peter Reijnders zelf is de Dansende Dolfijn te zien en is de muziek te horen van "Moon River", een compositie van Henry Mancini die in 1961 de Academy Award voor Best Original Song won als onderdeel van de film Breakfast at Tiffany's. De website Eftelingnostalgie.nl zette het fragment uit de Reijnders-film op 10 mei 2009 online, waarbij de mythe van de Dansende Dolfijn eindelijk was opgelost. Het bewijs dat de attractie heeft bestaan, hoe deze er uit zag en welke muziek er bij klonk.

De Dansende Dolfijn van dichtbij. Te zien is dat de dolfijn meer op een Leviathan lijkt.

Bijna twee jaar later, op 14 juni 2011, doken er meer filmbeelden op van de Dansende Dolfijn. In het programma "Heb je dat gezien?" van Omroep MAX werden beelden getoond van Stichting Moksiwatra die een uitje maakten naar in de Efteling in de jaren zestig, waarbij beelden van de fontein en in het bijzonder de vis close up in beeld kwamen. Daarbij is duidelijk te zien dat de vis geen dolfijn was, maar een soort Leviathan, een mythisch fabeldier dat een combinatie is van een vis, draak en slang.

Verwijzingen