Luilekkerland was de naam voor een project in de vorm van een themagebiedje waar Ton van de Ven eind jaren tachtig mee bezig was. Het was een gebied, vergelijkbaar met het Volk van Laaf, met een bourgondisch volkje dat haar stijl liet inspireren op snoepgoed en lekkernijen. Huizen leken op taarten en poorten leken op grote ijsjes. In de Kroniek van een Sprookje op pagina 159 staat een ontwerpschets van Luilekkerland.

Uiteindelijk kwam het project niet verder dan de tekentafel omdat het vrij intens onderhouden zou moeten worden, zouden de lekkernij-elementen in uitvoering er ook lekker uit willen zien. Van de Ven heeft de snoep-elementen vervangen door andere elementen en uiteindelijk kreeg het project de naam 'Funny Village'.