Ariw.jpg

André Rieu in Wonderland is een concert(registratie) van de Limburgse violist André Rieu, opgenomen op verschillende locaties in de Efteling in juni 2007. De concerten zijn uitgezonden op tv (op 16 en 23 november 2007 bij de TROS) en er worden dvd's en cd's van verkocht.

Rieus vrouw Marjorie kwam met het idee om een concert op te nemen in de Efteling. Hierbij wordt het park niet zomaar als eenvoudig decor gebruikt: het programma is geheel in een sprookjesthema gegoten er wordt gepoogd de locaties aan te laten sluiten bij de muziek.

Hoofdlocatie is het Theaterplein, waar een groot podium is gebouwd voor de theatergevel waarop Rieu en zijn Johann Strauß Orkest plaatsnemen. Hier presenteert hij zijn programma, gelardeerd met flauwe en vaak schuine grappen en voert de stukken uit voor het publiek dat op het plein is opgesteld.

In de registratie wordt de uitvoering op het hoofdpodium steeds doorsneden met eerder opgenomen beelden op andere locaties in het park, met de suggestie dat dit tegelijkertijd plaatsvindt. Locaties zijn onder andere het Anton Pieckplein, Sprookjesbos, Fata Morgana, Halve Maen, Carnaval Festival, De Vliegende Hollander en de Roeivijver. De Efteling heeft hiervoor zo'n honderd figuranten geworven, onder andere via fansites, die allen gedetailleerd uitgedost zijn.

Zoals gebruikelijk bestaat het repertoire uit bekend, toegankelijk klassiek werk. De gekozen nummers worden ingepast in het sprookjesthema, en Rieu geeft bij elk blokje een korte introductie waarin het nummer en de locatie aan elkaar gekoppeld worden. Na het openingsnummer Also Sprach Zarathustra horen we onder andere een walsmedly, Porgy and Bess, Peer Gynt, zijn beroemde Second Waltz, het Zwanenmeer en nummers uit Hansel und Gretel. Ook horen we Frank Churchills Heigh-Ho en Some Day My Prince Will Come, beide uit sprookjesfilms van Disney, en Cinderella Waltz, bekend uit de musical Assepoester.

Het meest bijzondere nummer is echter een Rieuesk arrangement van de Carnaval Festival-muziek: het basisthema, verschillende landenversies en zelfs een doedelzak-, kikker- en noordpooluitvoering. We zien de muzikanten in het decor van de attractie en dansers maken de bekende zwaaibewegingen. Hiermee weet Rieu zijn optreden heel sterk en gedetailleerd te linken aan de Eftelingattractie.

Een en ander is uitstekende reclame voor de Efteling. André Rieu noemt en roemt het park herhaaldelijk en de volledige breedte van het aanbod wordt bijna twee uur lang in beeld gebracht, alsmede de naam "Efteling", die speciaal voor deze special groot op het theater is aangebracht, waar normaal "Efteling Theater" stond.

Making of en Docu-soap

Een bijbehorende making of van vijfentwintig minuten, als extra meegeleverd op de dvd, laat zien hoe de opnames tot stand kwamen. Met name volgen we Pierre Rieu, zoon van, die de leiding heeft over de opnames.

Het meest markant is de openingsscène. We zien André Rieu met Olaf Vugts aankomen bij het Theater. Vrijwel gelijk roept Rieu uit, verwijzend naar het ronde bloemperk met het beeld van de Kleine Zeemeermin: "Jammer van dat ding hier. Wie verzint er zo'n tulpenrotonde? Kan dat ding weg?". Vugts beaamt: "Als jij wilt dat die weggaat, dan gaat die weg.". We zien de tulpenrotonde afgebroken worden. Tot op heden is er nooit iets voor teruggekomen; het beeld van de Kleine Zeemeermin kreeg een tijdlang een roemloze plaats op de parkeerplaats maar werd ook later daar verwijderd.

De TROS heeft ook als aanloop naar de uitzending van het concert een kortlopende docu-soap Het sprookje André Rieu uitgezonden in vijf afleveringen tussen 5 oktober en 9 november, waarin naast bezoeken van de musicus aan Japan en Australië ook aandacht is voor de voorbereidingen van het Efteling-optreden.