Charles Perrault
Charles Perrault (Parijs, 12 januari 1628 – Parijs, 16 mei 1703) was een Frans sprookjesschrijver.

Hij is in Nederland vooral bekend door een aantal sprookjes die -al dan niet in aangepaste vorm- in de Nederlandse verteltraditie zijn opgenomen. Dat was veelal te danken aan succes van de werken van de Gebroeders Grimm, die veel volksverhalen, waaronder de doorvertelde sprookjes van Perrault hebben opgeschreven.

Sprookjes van Perrault die in de Efteling te vinden zijn, zijn:

Overigens baseerde de Efteling zich hierbij veelal op de later door de Gebroeders Grimm opgetekende, aangepaste versie van deze verhalen. Wellicht omdat Anton Piecks illustraties voor De Sprookjes van Grimm (1942) een belangrijke inspiratiebron waren.

Het bekendste sprookje dat in de Efteling ontbreekt, is dat van Blauwbaard (maar dit is wel opgenomen in de tv-serie Sprookjes).

Zijn leven en werk

Charles Perrault is geboren in Parijs in een familie uit de gegoede burgerij. Hij genoot een goede opleiding. Rond zijn 25e werd hij aangesteld als secretaris van de Académie des Inscriptions et Belles-Lettres, een wetenschappelijk genootschap, gericht op geesteswetenschappen, onder leiding van de minister van financiën, Jean-Baptiste Colbert, aan het hof van Lodewijk de veertiende. Een aantal gedichten die hij schreef ter ere van de koning, en het feit dat zijn vader parlementariër was, hebben hier mogelijk aan bijgedragen.

In 1668 schreef hij La Peinture, opgedragen aan de eerste hofschilder van Lodewijk XIV. Niet veel later schreef hij Courses de testes et de bague, een verslag van een door de koning georganiseerde viering.

In 1669 adviseerde hij de koning om 69 fonteinen te bouwen in het doolhof van Versailles, elk verwijzend naar één van de Fabels van Aesopos.

In 1674 schreef hij Critique de l'Opéra, een stuk waarin hij het opnam voor een nieuwe muziekstroming, opera, die op veel weerstand stuitte bij traditionalisten. Met dit werk was hij één van de aanstichters van de Strijd tussen de Klassieken en de Modernen, waarin hij aan de kant van de 'Modernen' stond. Hij schreef nog diverse werken waarin hij zijn mening onderschreef dat onder het vooruitstrevende bewind van koning Lodewijk, zijn eeuw beter was dan elke periode uit de voorgaande geschiedenis.

Charles Perrault overleed in 1703 in Parijs.

Zijn sprookjes

Toen Perrault op 67-jarige leeftijd zijn baan als secretaris verloor, richtte hij zich volledig op zijn kinderen en op het schrijven van sprookjes.

Perrault zelf schreef in eerste instantie enkele sprookjes in literaire vorm, waaronder La Belle au Bois Dormant (De Schone Slaapster in het Bos). Om een bredere doelgroep aan te spreken, werd de toon van zijn vertellingen steeds eenvoudiger, eerst nog op rijm, later als proza.

Zijn verhalen werden gebundeld onder verschillende namen, waaronder Verhalen voor het slapengaan, en Verhalen van moeder de gans. Veel van deze verhalen hebben de tand des tijds niet doorstaan, maar sommige zijn in aangepast vorm deel geworden van de overlevering, en zijn later weer opgetekend, o.a. door de Gebroeders Grimm.

Verwijzingen