De geest van Visculamia
De pop, de spot en de ruit

Visculamia is een boze heks die een hoofdrol speelt in het verhaal van het Spookslot.

Verhaal

Volgens het verhaal was de heks op enig moment in het verleden voornemens om de sprookjesverzamelaar de Vierde burggraaf van Capelle van Kaatsheuvel op wederrechtelijke wijze te ontdoen van genoemde sprookjes. Alhoewel ze zat opgesloten in het dorp Druinen, lukte het haar toch zich naar Kasteel de Efteling te begeven (het tegenwoordige Spookslot), uitgedost als een 'ongebluste' jonge maagd.

De tuinman van het slot betrapte haar echter bij het uitvoeren van haar snode daden. Tijdens het navolgende proces werd ze door het hof veroordeeld tot de brandstapel. Terwijl de executie in het slot tot uitvoer werd gebracht, wist ze nog op het laatste moment de graaf te verwensen. Hij werd verdoemd zijn dochter Esmeralda voor eeuwig te zoeken.

In tijden van hoog water komt het huisdier van Visculamia, een betoverde kraai, in actie. Hij luidt om middernacht de klok. Dit zet een aantal spookachtige, aan de rechtszaak gerelateerde aspecten in werking. De heks zelf blijft dan haar verwensingen herhalen richting het graf van de graaf, die in de tussentijd is overleden.

In de gesproken vertelling door Tom van Beek lijkt hij haar naam uit te spreken als Visculania.

Uitbeelding

In de voorshow van het Spookslot wordt Visculamia genoemd in het vertelde verhaal, maar is ze nog niet te zien. Dat is wel anders in de hoofdshow. Wie zich op de rechterhelft van de tribune opstelt, kan Visculamia zien, vastgezet op een houten bord dat kennelijk dient ter heksenverbranding. Het vuur laait op en we zien de geest van de heks verschijnen en verdwijnen.

Dit verschijnsel wordt uitgebeeld door middel van een Pepper's Ghost.