De bioscoopzaal
Ontwerp van de hoofdshow
Opnames in de zaal

De Wereldreis is de hoofdshow van PandaDroom, waarin de bezoeker een 3D-film te zien krijgt die zich afspeelt op drie verschillende locaties op de aarde, vandaar de naam. De bioscoop is uitgerust met speciale effecten waardoor soms ook gesproken wordt van een '4D-film'.

Bij binnenkomst zien bezoekers lange rijen beigekleurige banken voor zich waar ze plaats kunnen nemen. Dwarslatjes in de rugleuning zorgen ervoor dat iedereen op een 'juiste' positie plaatsneemt ten opzichte van de effecten. De voorste rij is gereserveerd voor rolstoelen. Linksvoor is een controlehoekje vanaf waar de parkmedewerker de film kan starten en de zaal kan observeren.

SOS Planet

De film die gedraaid wordt heeft op papier de titel SOS Planet, maar in de attractie wordt dit nergens vermeld. De film werd geheel extern geproduceerd door het Brusselse bedrijf nWave Pictures, opgericht door Ben Stassen die ook deze film regisseerde. Het bedrijf wordt gezien als een pionier in 3D/4D computergeanimeerde films, en specialiseerde zich in parkattracties. In 2008 maakte het bedrijf zijn eerste feature film: Fly Me to the Moon

SOS Planet is later ook verkocht aan andere attractieparken, waar die vertoond werd onder de naam PandaVision. Onder dezelfde naam is later een versie van veertig minuten gemaakt, met de stem van Amerikaanse nieuwslezer Walter Cronkite, die kort heeft gecirculeerd in een aantal internationale IMAX-bioscopen.

De ijsberenscène
Scène in de zee
Spannend moment met de python

Plot

Als de lichten gedoofd zijn start de film. We zoomen in op een glazen bol en zien daarin de maan. De maan staat boven een poollandschap. Weer uitzoomend blijkt de maan gereflecteerd in het oog van een walrus. Hij beweegt zijn staart op en neer wat windeffecten in de zaal veroorzaakt. We zoomen uit, zien meer walrussen en dat de ijsschots in stukken breekt. Vermoedelijk niet veel verderop zien we ijsbeer Ursula en haar twee kleintjes olijk spelen in een grot, waarbij wat watereffecten komen kijken. Het smeltende ijs laat zich echter ook hier gelden en de grot stort in, de ijsbeertjes glijden door een schacht om uit te komen op een wegdrijvende schots.

Volgende scène: de zeebodem. Schildpad Aura speelt met onderwatervriendjes: vissen, anemonen, zeepaardjes en alen. Een onheilspellend geluid, en alle vissen zwemmen voor hun leven. Een sleepnet verwoest de eerder nog zo mooie zeebodem en Aura en het zeepaard zijn alleen over op een grauwe, zanderige onderwatervlakte.

Over naar het oerwoud. De slang Fritzss komt vervaarlijk dicht bij het publiek, maar onheil wordt afgewend door een aap: hij trekt de slang aan zijn staart en deze schiet naar voren, een schikeffect, en valt naar beneden. De aap, Oek, heeft enkele maatjes waarmee hij honkbal speelt, gebruikmakend van vruchten en een tak. De vruchten schieten rakelings langs het hoofd van de bezoeker, ondersteund door een blaaseffect. Het geluid van een kettingzaag: een boom wordt geveld, alles stort naar beneden en een tak steekt rakelings langs de kijker. In de zaal komt een grote boomtak tegelijk naar beneden. Is alles verloren? Neen: tussen de ravage houdt de panda Tjing-Ling de neergestorte tak omhoog en schreeuwt: help!

Overigens wordt er in de film behalve dat woord niet gesproken, dus de namen van de karakters worden niet in de film genoemd.

Techniek

Gepolariseerde bril

De illusie van de derde dimensie op een tweedimensionaal filmdoek wordt gewekt door middel van stereoscopie. Twee projectoren projecteren elk een net iets ander beeld, waarbij het licht van de ene projector horizontaal gepolariseerd is, en dat van de andere vertikaal. De bezoeker zet een bril op waarvan de ene lens uitsluitend horizontaal, en de andere alleen vertikaal gepolariseerd licht doorlaat. Doordat de geprojecteerde beelden net iets verschillen ten opzichte van elkaar, wordt de illusie van een drie dimensionaal beeld gewekt.

Alhoewel de techniek bij de oplevering van de attractie in 2002 behoorlijk bijzonder was, zijn sinds enkele jaren in bijna elke bioscoop films op deze wijze te bekijken en worden veel films in '3D' op de markt gebracht. Het speciale hiervan is er dus inmiddels wel een beetje af.

De Wereldreis onderscheidt zich echter nog door wat ook wel '4D' wordt genoemd: fysieke effecten die in de zaal zijn geplaatst, op gepaste momenten in de film geactiveerd worden en aldus pogen de bezoeker nog meer het idee te geven dat hij zich 'in' de film bevindt. Zo kunnen druppels water uit het plafond vallen en wordt de bezoeker soms de wind van voren gegeven. Met perslucht wordt het effect van langssuizende objecten versterkt. Om te zorgen dat de effecten de juiste uitwerking hebben zijn latjes tegen de rugleuningen geplaatst zodat bezoekers zichzelf correct positioneren. Onder de banken zit gele verlichting en rookmachines, om het effect van opstuivend zand na de bootsen. Als klapper op de vuurpijl is aan het plafond van de zaal een levensgrote tak bevestigd, die synchroon met het omzagen van het oerwoud naar beneden getakeld wordt, wat de bezoeker doet denken dat hij verpletterd wordt. Om het af te maken zakt ook nog de bank een beetje door.

Een vierde scène?

De film bestaat uit drie scènes: de noordpool, de zeebodem en het oerwoud. De dieren van die drie scènes komen we na afloop als animatronic tegen in de Dierenwereld. In de Dierenwereld is echter ook een prominente leeuw-animatronic aanwezig, terwijl de savanne in de film heel niet voorkomt. Dit roept de vraag op of er misschien op enig moment wel sprake geweest is van een savannescène, maar dat die op een later moment alsnog geschrapt is.

In 2012 werd de voorshow Wondergrot vernieuwd. We zien een panda die droomt van diverse natuurgebieden, niet geheel toevallig het poolgebied, de zeebodem, de savanne en het oerwoud. Dit geeft nog meer grond aan het vermoeden dat de savanne ooit tot het scenario heeft behoord.