De schets van Anton Pieck

De Betoverde Appelboom is de titel op een ruwe schets die Anton Pieck ooit voor het Sprookjesbos maakte. Het is een Vlaams sprookje over een oude vrouw en haar betoverde appelboom. Het sprookje is niet in de bekende bundels van de Gebroeders Grimm, Hans Christian Andersen of Charles Perrault te vinden waaruit de Efteling meestal put.

Verhaal

Het sprookje gaat over de lieve oude Vrouw Elend met een prachtige appelboom. Helaas stelen de kwajongens van het nabijgelegen dorp regelmatig appels van de boom. Op een dag klopt een oude man aan de deur van de vrouw om een stukje brood. Hij krijgt het meteen, en de vrouw mag als dank een wens doen.

Ze wenst dat eenieder die nog van haar boom zal stelen, eraan vast plakt tot zij ze weer laat gaan. En zo zit een paar dagen later het halve dorp aan de boom geplakt: de kwajongens, en hun ouders die ze komen losmaken. Lachend om het grappige tafereel laat het vrouwtje de dorpelingen weer vrij, maar zij hebben hun lesje geleerd en stelen niet meer van haar boom.

Op een dag komt de Dood bij het oude vrouwtje langs omdat haar tijd gekomen is. Ze verwelkomt de Dood vriendelijk, en sluw biedt ze hem aan, een heerlijke appel van haar boom te eten voor hij haar meeneemt. De Dood plakt al plukkend vast aan de boom, en ze laat hem daar tien hele jaren hangen. Nergens op de wereld sterft nog een mens.

Na tien jaar krijgt ze medelijden met Magere Hein, en laat hem gaan op de voorwaarde dat ze zelf mag leven zolang ze wil. De Dood stemt toe. En dat is de reden waarom mensen langer leven dan vogels en er altijd ergens op de wereld een Vrouw Elend leeft. [1]


Het sprookje is nooit uitgevoerd.


Verwijzingen
  1. Hekaya.de: 'Der verzauberte Apfelbaum'