Kaempfert in de studio

Bert Kaempfert (geboren als Berthold Heinrich Kämpfert te Hamburg - 16 oktober 1923 - Mallorca, 21 juni 1980) was een Duits componist, arrangeur en bigbandleider. Hij behoort tot één van de succesvolste Duitse orkestleiders van na de Tweede Wereldoorlog.

Op de muziekschool in Hamburg studeerde hij meerdere muziekinstrumenten, waaronder piano, klarinet, saxofoon en accordeon. Hij begon zijn carrière als saxofonist bij het radio-orkest van Hans Busch in Danzig. Tijdens de Tweede Wereldoorlog verbleef hij in gevangenschap in Denemarken waar hij verliefd werd op een jonge Deense. Uit deze relatie werd zijn oudste dochter geboren. Eveneens tijdens die periode formeerde hij zijn eerste bigband. Na de oorlog ging hij met deze band op de schnabbeltour langs Amerikaanse officiersclubs in Noord-Duitsland.

Aan het eind van de veertiger jaren componeerde en arrangeerde hij hoofdzakelijk voor de NDR en Polydor. Voor Freddy Quinn bijvoorbeeld schreef hij in 1959 Die Gitarre und das Meer, wat een grote hit werd. Ook bewerkte Kaempfert het Duitse volksliedje Muss i denn zum Städtele hinaus dat onder de titel Wooden Heart Elvis Presley een wereldsucces opleverde.

Met Wonderland by Night maakte Kaempfert in 1960 zijn grote internationale doorbraak: In 1961 stond deze hit vijf weken nummer één in de Verenigde Staten, dat was de eerste keer dat een Duitser een nummer één-hit had in de VS. Een andere compositie van hem Morgen bereikte eveneens een hoge klassering in de Amerikaanse Top 20. In 1961 is hij verantwoordelijk voor de opnames van de zanger Tony Sheridan, die wordt begeleid door een tot dan toe onbekende band, The Beatles.

Afrikaan Beat

Het singletje Afrikaan Beat

In de Efteling is hij bekend als de componist van de Afrikaan Beat. Het nummer stamt uit 1962 en was een bescheiden hit bij onze Oosterburen; het liedje van het album A Swingin' Safari bereikte er een 26ste plek in de hitlijst. Peter Reijnders gebruikte het nummer als de muzikale omlijsting voor de uitbeelding van het sprookje De Indische Waterlelies in 1966.

Het nummer is in de hoedanigheid van Eftelingmuziek zeer bekend geraakt bij het Nederlandse publiek en werd zelfs zodanig uitgebracht als single. De populariteit blijkt wel door de Top 2000, een jaarlijkse hitlijst waarin Nederland mag stemmen op het beste popnummer ooit gemaakt, waar het nummer jaarlijks in staat.

Het nummer staat op bijna iedere cd met parkmuziek die de Efteling heeft uitgegeven; Muziek van de Efteling, Wonderlijke Muziek van de Efteling, Efteling CD 2 en Wonderlijke Efteling Muziek. Het gaat hier altijd om de officiële versie van Kaempfert, de ingekorte versie in het park met introductie en afsluiting met het gezang van de zangeres Yma Sumac is nooit uitgebracht.

In 2012 werd het nummer, ingespeeld door het Brabants Orkest, onderdeel van Aquanura's Eerste Efteling Symfonie.

Paul de Leeuw heeft Afrikaan Beat verwerkt in zijn uitvoering van het nummer "Wat een mooie dag", inclusief een dansje waarbij men een elfje in een waterlelie na doet.